Een duurzame en kunstzinnige collage van de leerlingen van het ROC van Amsterdam.
Thomas Rau heeft vanmiddag bij het ROC van Amsterdam een lezing over duurzame architectuur gegeven. Als dank kreeg hij een bijzonder cadeau. De leerlingen van de school hebben een (in de dubbele zin van het woord) duurzame collage uit afval gemaakt (zie foto).
impressie centrale hal en aula Christiaan Huygens College, Eindhoven
Op 4 november 2009 vindt in het Nationale Park De Hoge Veluwe een mini-symposium plaats rondom het thema ‘Duurzame en gezonde scholen’. Dit symposium wordt georganiseerd door Ingenieursbureau Oranjewoud in samenwerking met RAU, Local, het Klimaatverbond, Expertis Onderwijsadvies en Nationale Park De Hoge Veluwe.
Ceci est possible a Rotterdam, au Club Watt ! Les discothèques, liées encore a l’hyperconsommation, pourraient-elles devenir autonomes en énergie ? Le défi est lance !
Cette boite de nuit a décidé de contribuer a l’objectif que s’est fixe la ville : réduire de 50% ses émissions de gaz a effet de serre d’ici 2025.
Principe de transformation des vibrations du sol en énergie électrique
Le principe est encore cher, mais simple : les vibrations de la piste de danse, sur laquelle se déchaînent tous les clubbers, sont transformées en électricité, afin d’alimenter l’éclairage (ampoules LEDS). Les danseurs sont ainsi concrètement impliques et prennent conscience de l’énergie nécessaire au fonctionnement de la boite. Ils s’en réjouissent d’ailleurs ! Initiateur de ce concept, Michel Smit souhaite approfondir l’idée de ”discothèque durable” : ” L’avenir de cette technologie est sans limites. Nous l’essayons pour l’instant dans des boîtes de nuit, mais nous pourrions l’appliquer partout où il y a des gens qui marchent. Nous générons maintenant 20 watts par personne, mais nous pouvons imaginer récolter 20 fois plus à l’avenir en améliorant la technologie.”
Avec un coût de 300 000 francs pour construire la piste de danse, cette initiative reste un coup de marketing.
Cependant, la tendance est en route, et les recherches ne sont pas moindre : des technologies plus pointues pourraient bien faire de nos mouvements une source d’énergie non négligeable ! Aux États-Unis, un club de fitness récupère l’énergie de ses sportifs sur machines, tandis que dans une gare a Tokyo, on se sert des vibrations du sol pour produire de l’électricité, grâce au passage de 400 000 personnes par jour !
Aux Pays-Bas, dans le bâtiment Natuurcafe La Porte a Driebergen, RAU a mis en place des portes pivotantes produisant de l’électricité a chaque passage. Pour que nos petits gestes du quotidiens deviennent encore plus utiles !
A l'entree du cafe, les portes pivotantes sont source d'energie
RAU was de laatste week vier dagen in Hamburg te gast bij EPEA, het bedrijf van Prof. Dr. Michael Braungart. EPEA werkt actief samen met diverse internationale klanten om de Cradle to Cradle methode te implementeren in het ontwerp van nieuwe (productie) processen, industriele producten en diensten. Naast de training over C2C is deze ontmoeting de start van een internationaal netwerk van architectenbureaus die het gedachtegoed van C2C in de praktijk kunnen en willen brengen. Het is Braungarts intentie om met enkele bureaus nauw samen te werken om zijn gedachtegoed verder te ontwikkelen en te implementeren in de bouwwereld. Naast een dieper inzicht in materialen wordt tijdens de cursus vooral de urgentie van dit vraagstuk duidelijk. Sommige van de door Braungart genoemde voorbeelden zullen wij direct omzetten in ons werk, om onze duurzame gebouwen verder te optimaliseren. Als afsluiter van de 4 dagen heeft iedere deelnemer een C2C certificaat van Michael persoonlijk in ontvangst mogen nemen.
C2C certificate
Sinds Charles Fritts in 1883 de eerste zonnecel creëerde heeft de technologie een grote ontwikkeling doorlopen en is de efficiëntie van zonnecellen (ook pv cellen genoemd) aanzienlijk vooruitgegaan. Mede dankzij zonnecellen is het inmiddels mogelijk elektrisch volledig autarkische entiteiten te bouwen, zoals parkeerautomaten, speedboten en ook hele gebouwen.
Czeers solar speedboat
Ondanks deze ontwikkelingen lijken veel mensen niet echt vertrouwen te hebben in het vermogen van zonnecellen (en andere manieren van duurzame energieopwekking) om een cruciale rol te spelen bij het voorzien van onze collectieve energiebehoefte. Dit komt mede ook omdat de technologie in de afgelopen drie decennia alleen in schijnbaar kleine stapjes vooruit is gegaan. Sinds de jaren ’70 is de effectiviteit van zonnepanelen amper verdubbeld, terwijl bijvoorbeeld de computerindustrie een razende ontwikkeling heeft doorlopen.
Inmiddels vinden in de labs echter ontwikkelingen plaats die tot de gewenste schaalsprong kunnen voeren. De technologie achter zonnecellen is fascinerend maar tegelijkertijd ook heel ingewikkeld. Voor een beter begrip kunnen paralellen worden getrokken met de ontwikkelingsgeschiedenis van producten die in vrijwel elke huishouden aanwezig zijn: optische opslagmedia, zoals de cd, de dvd, de blu ray disc en in de toekomst holografisch geheugen.
In tegenstelling tot zijn voorganger, de lp, werkt de cd bij het opslaan en uitlezen van informatie met (laser)licht zonder mechanisch contact tussen lezer en medium. De informatie wordt opgeslagen op een spiraalspoor van putjes en uitgelezen door een lichtstraal met een bepaalde golflengte. Toen Sony en Philips in 1982 de cd hebben geïntroduceerd had deze een opslagcapaciteit van 650 mb (en later 700 mb).
Bij de dvd, de opvolger van de cd, kon de capaciteit op dezelfde oppervlakte tot maximaal 9 gb uitgebreid worden. Dit wordt bereikt door de toepassing van een tweede laag, waarbij bij elke laag de spoorbreedte van de spiraal versmald en de pitjes verkleind werden. Daardoor is er enerzijds meer oppervlakte beschikbaar en kunnen gegevens anderzijds met een grotere dichtheid worden opgeslagen. De hogere dichtheid maakt een verkorting van de golflengte van het laserlicht noodzakelijk. De bovenste laag is semi-transparant. Afhankelijk van de invalshoek van de laserstraal reflecteert de bovenste laag het licht en geeft daarmee toegang tot de in de laag opgeslagen informatie of laat de laag de laserstraal naar de onderste laag doordringen. De opvolger van de dvd, de blu ray disc, kan door verdere verdichting en nog kortere golflengtes maximaal 50 gb op twee lagen opslaan. Inmiddels zijn er schijven met nog meer lagen in ontwikkeling wat theoretisch een capaciteit van meer dan honderd gigabyte kan opleveren.
Door de komst van holografisch geheugen zullen optische opslagmedia hun schaalsprong meemaken. De holografische manier van opslaan is niet meer beperkt door de oppervlakte van een beperkt aantal lagen, maar kunnen de gegevens driedimensionaal in het hele volume van de schijf worden opgeslagen. Eerste prototypes hebben een capaciteit van 500 gb. In niet al te verre toekomst lijken holografische opslagmedia met een capaciteit van terabytes haalbaar.
Een soortgelijke ontwikkeling zal zich met de komst van uv-gevoelige en driedimensionale zonnecellen ook bij de opwekking van elektrische energie door mede van zonlicht afspelen. Weliswaar kan de golflengte van het zonlicht, anders dan bij de laserstraal van optische opslagmedia, niet zomaar gevarieerd worden. lees verder …
