Kunstacademie Den Bosch

De identiteit van de huidige Academie voor Kunst en Vormgeving in ‘s Hertogenbosch is omgezet in architectuur voor een nieuwbouw: openheid, flexibele ateliers in een puur functionele draagconstructie, dit alles uitgkristalliseerd tot een eigentijdse variant, één abstract rasterbeeld.

Ten westen van het centrum van Den Bosch, ligt de stadsuitbreiding ‘het Paleiskwartier’. Tot eind vorige eeuw was het een verpauperd bedrijventerrein, nu een stedelijk woon-werkgebied met internationale voorbeeldfunctie: hoge leefkwaliteit, geïntegreerde duurzame maatregelen, sprekende architectuur.

Langs de Onderwijsboulevard, tegenover het Paleiskwartier, ligt het gebouw van de hogeschool met ernaast een grote techniekhal. Op dit al volle kavel wil men een uitbreiding voor de hogeschool, en een beeldbepalende Kunstacademie realiseren.

Over de techniekhal komt een vrijdragende constructie waarin drie verdiepingen hangen, de constructie wordt tegelijkertijd de gevel. Een fijnmazig ruitvormig ‘vakwerk-net’, wat meer open of dicht is naar gelang de gewenste hoeveelheid naar binnen invallend licht.

Zo wordt de academie omhuld door een constructie welke tegelijkertijd een, zongestuurd ‘gevelkunstwerk’ opleverd. Afhankelijk van hoe fel de zon erop straalt wordt het dragend raster van de gevel dichter of minder dicht ingevuld. zo ontstaat een gevel die optimaal daglicht binnenlaat, en tegelijkertijd onnodige warmte zoveel mogelijk weert.

Tussen de techniekhal en de nieuwe draagschil leidt een brede getrapte expositieruimte naar de Academie welke boven de hal ‘zweeft’. Op deze entree verdieping is een kuip van permanente expositieruimte omringd door functies die vragen om meer afgesloten ruimten en die met minder hoogte toe kunnen zoals administratie, instructie en mediatheek. De tweede en derde verdieping zijn volledig open. Hogere plafonds en grote vrije en lichte werkvloeren kunnen door de studenten zelf naar behoefte worden ingedeeld met behulp van speciaal ontworpen eenvoudig te verplaatsen binnenwanden.

De klimaatschil van glas staat los van de dragende vakwerkgevel. De klimaatschil is zoer teruggezet van de dragende, zonwerende netgevel dat er een galerij voor buitenwerk ontstaat welke door enorme schuifpanelen bij de ateliers te betrekken is. Behalve via de gevel komt er ook licht door een enorm daklicht in de lengte van het dak boven het atrium. Zo komt licht optimaal van alle kanten binnen maar kan ook de hoeveelheid luchtkanalen gereduceerd: het atrium werkt als een ‘schoorsteen’.

Share

Tags: , , , , , , , ,