Het Zonnehuis in Zwolle is een groot en qua functionele afdekking traditioneel verpleeghuis. Maar zo vorm gegeven dat aan de diverse individuele behoeften van ook de meest aan bed gekluisterde bewoner tegemoet kan worden gekomen.
Het Zonnehuis in Zwolle is een verzorgingsinstelling die zich concentreert op (zware) verpleeghuiszorg. Het bevat vier verblijfsafdelingen – langdurige somatische zorg, twee voor psycho-geriatrie, revalidatie -, en een afdeling voor dagbehandeling. De langdurig verblijvende bewoners zijn overwegend ouderen. Met de nieuwbouw op de VINEX-locatie Stadshagen wil men een huis neerzetten dat efficiënt en adequaat de gevraagde intensieve verpleegzorg biedt. Een zorg minder voor het personeel. Tegelijkertijd wil men ook aan de behoeften – inclusief de spirituele – van de individuele bewoner tegemoet komen. Én het huis moet een duidelijk herkenbare plek in de wijk krijgen.
Twee elkaar kruisende gebouwdelen vormen een reeks van zelfstandige verblijfshuizen rond twee besloten binnenplaatsen en een plaza met allerlei voorzieningen die met de buurt gedeeld kunnen worden. Direct aan het hoofdgebouw vast, ligt op de oostkant de ook voor bedpatiënten toegankelijke kerkzaal van de protestantse gemeente de ‘Open Kring’. In verbinding met zijn omgeving volgt de belijning van het met lei beklede hoofdgebouw de rechthoekige indeling van de wijk. Middenin bevinden zich de toegangen en het plaza waar publiek en bewoners elkaar nu treffen.
Dwars door deze grijsbruine aardse massa slingert zich een tweede, lichtcrème gestuct gebouwdeel. Als een afgeworpen slangenhuid, verwijzend naar een aan het aardse bestaan ontstegen toekomst. Het hart vormt het gemeenschappelijke plaza. In de uitliggende delen bevinden zich, rustig gesitueerd, de zelfstandige verblijfseenheden. Afzonderlijk bereikbare ‘huizen’. Telkens 8 individuele kamers, een woonkamer met keuken en een uit de structuur brekend buitenterras, ook per bed bereikbaar. De sanitaire voorzieningen verschillen per huis: individueel bij revalidatie, per twee bij somatiek en per afdeling bij psychogeriatrie.
Zichtcontact met de wereld is wezenlijk voor mensen die zo weinig mobiel zijn. Door de kruisende gebouwdelen is relatief veel geveloppervlak gecreëerd en kijken de woongroepen naar elkaar én op de twee binnentuinen. De ene tuin is ingesteld op rust en ontspanning de ander juist op samenzijn. De ramen zijn op bedhoogte. De raampositie houdt rekening met de ligging op de zon en reguleert zo natuurlijk licht- en warmtetoevoer. Ter bevordering van de oriëntering binnen het gebouw is gewerkt met hele duidelijke kleur- en materiaalcoderingen. Lichteiken leidt als een tapijt vanuit het plaza omhoog naar de ontsluitingen op de kruispunten. Elk gebouwdeel – en daarbinnen elk huis – heeft zijn eigen kleur vloeren. De vlakliggende deuren van de dienstruimten zijn onopvallend grijs, de diepliggende deuren van de bewonerskamers hebben een ‘huiskleur’.
Tags: bedridden, defying gravity, house, rising sun