3 Jaar na oplevering van Triodos I was de tijd al rijp voor een volgende stap. Triodos I wordt Triodos Nederland en pal ernaast is nu het internationale Triodos II verschenen dat de wereld tegemoet treedt. Een bijzondere kavel aan een statige laan in Zeist. Een gedeelte ervan deed vanaf 1855 iets meer dan een eeuw dienst als katholieke begraafplaats. In 1988 uitgeroepen tot gemeentelijk monument. Triodos I had in zijn krommende beweging de begraafplaats afgeschermd van het rumoer. De ‘duurzaam bankieren’ gedachte achter de Triodos Bank sloeg aan: van geld aantrekken om goede projecten te ondersteunen, kon men een nieuwe beweging maken. Aanwezig geld gaan benutten om zelf projecten in gang te zetten. Wereldwijd, initiërend. Dit vroeg om meer werkruimte en een geheel ander gebaar.
Het nóg energiezuiniger en CO2 neutrale Triodos II begrenst twee van de drie nog open zijdes van de begraafplaats. Deze is nu – deels ondergronds (parkeren, verbindingsgang) – omsloten zonder de eigen identiteit te verliezen. Waar Triodos I zich kromt, splitst Triodos II zich strekkend uit. In kristallijnen bouwvolumes.
Verschillend bewogen: steunend, zwevend, staand, dragend, tillend. In verschillende grondstoffen: hergebruikte baksteen, gecertificeerd hout, duurzaam metaal.
Als een stapeling van de elementen – water, aarde, lucht en vuur – ontmoeten de volumes van Triodos II elkaar. Een open compositie die de wereld actief tegemoet treedt en het verleden omarmt zonder het te beknellen. Elk deel kent een eigen ruimtelijke positie en beweging: het ene draait zich levendig, het andere tilt, stevigheid biedend. Doorstraalt in rust, of zweeft door alles heen. Elk in zijn materiaal: hout, baksteen, glas en titanium.
Een composite uit een viertal hoekige volumes die zich op één punt met elkaar verbinden. Als een zwaaihaak. In het draaipunt de ingang en centrale hal. De beweging creëert veel lucht en ruimte, waardoor optimale uit- en doorzichten zijn ontstaan. Ondergronds een parkeergarage voor 64 auto’s en een fietsenkelder met de aansluitende gang naar Triodos I. Hierbovenop, onder het houten volume, parkeren de klanten.
Aan de korte zijde van de begraafplaats tegenover Triodos I eerst het ‘lichtste’ volume. De volkomen doorzichtige overgang tussen buiten en binnen. In het teken van ontmoeten: spreekkamers – zonodig tijdelijk te matteren. Aan de andere zijde van de hal het zwaarste volume, een sokkel uit hergebruikt baksteen. Die schermt de achterzijde van het totale complex af. In dit basisdeel de dragende functies. Techniek, keuken, kantine.
‘Hout’ reikt draaiend naar Triodos I. Naar voren toe op slanke zuilen getild zoals een pier boven het water. Voor 90 mensen een werkplek, voor de begraafplaats een ruimtelijk kader. Op de verdieping komen de volumes samen: parallel aan ‘steen’ zweeft ‘titanium’ boven ‘glas’, opgetild door ‘hout’. Hier spiegelt het lichte metaal de hemel. Hier zetelt de door medewerkers gedragen directie, direct boven het contact met de buitenwereld.
Tags: bank, CO2 neutraal, CO2 neutral, office, titanium, Zeist