ROC Aventus

start: 2006
oplevering: 2010
bruto vloer oppervlakte: 4200 m2
locatie: Zutphen
functie: Regionaal Opleidingen Centrum
performance: gebouw is eenvoudig te demonteren na gebruik in betonnen skelet en houten gevels, minder kunstlicht door groot daklicht, zeer gunstige bruto/nettoverhouding

Het schoolgebouw vormt de nog ontbrekende wand aan de westzijde van het stationsplein.

ROC Aventus locatie Zutphen, vult de leegte aan de westkant van het stationsplein; de openbare ruimte wordt door de komst van dit gebouw scherper geprofileerd en neemt nu echt de vorm aan van een plein.

Alle gebruikte gevel materialen zijn hier goed zichtbaar: steen, (plato) hout, metaal en stucwerk.

De vormgeving verankerd het gebouw in zijn omgeving. Het historische stratenpatroon van de omliggende wijken is in de gevel geprojecteerd als raamopeningen. De materialisering van de vier bouwlagen is een reflectie van de omliggende gebieden:

begane grond: steen verwijst naar het stationsplein
eerste verdieping: hout legt een verband met de oude stad waar in het verleden veel met hout werd gebouwd
tweede verdieping: metaal staat symbool voor de bedrijvigheid van het nieuw te ontwikkelen gebied ‘De Mars’ aan de noordkant van het spoor
bovenste verdieping: het witte stucwerk is geïnspireerd door de witte huizen aan de kade langs de IJssel

Het gebouw bestaat uit vier L-vormige en tegen elkaar verdraaide verdiepingen. Door de kenmerkende L-vorm zijn op elke verdieping uitsparingen (oftewel: vides) ontstaan die dankzij de verdraaiing op elk niveau in een andere hoek komen te liggen. Het lijkt alsof elke verdieping zich met open armen naar een ander deel van de stad opent.

Derde verdieping.

Tweede verdieping.

Eerste verdieping.

Begane grond.

Door de verdraaide stapeling van de L’s ontstaan zowel kleine vides tussen telkens twee verdiepingen als ook een centrale vide dwars door alle verdiepingen heen. De vides zorgen er voor dat veel daglicht in alle delen van het gebouw kan dringen.

Door de verdraaide stapeling van de L's onstaan overal in het gebouw open ruimtes.

Daarnaast vervullen de vides ook een sociale rol binnen de school. In het pand zijn vier onderwijssectoren (cultuur & theater, gezondheid, techniek en ondernemen) gevestigd. Elke sector heeft in principe zijn eigen verdieping. ROC Aventus wil juist deze afbakening tussen de verschillende sectoren voorkomen. De vides dienen in dit opzicht als podia voor spontane ontmoetingen en uitwisseling van ideeën en als plekken voor samenwerking.

De vides dienen als plekken voor spontane ontmoetingen.

Energie-efficiëntie en het gebruik van duurzame, milieuvriendelijke materialen waren van begin af aan belangrijke overwegingen in het ontwerp proces. Zo zijn bijvoorbeeld de tegels herbruikbaar en is voor alle houten onderdelen voor onbehandeld platohout gekozen.

De energie behoefte wordt door passieve ontwerpmaatregelen zo ver mogelijk beperkt. Aan de zuidkant zorgen de oversteken van de bouwlagen voor gewenste zelfbeschaduwing. Aan alle kanten van het gebouw kan zo veel indirect daglicht in het gebouw treden. Deze passieve ontwerpaspecten worden aangevuld door betonkernactivering en warmte-koude opslag in de grond.

Het gebouw biedt een gezond binnenklimaat voor leerlingen en docenten.

Door combinatie van deze maatregelen zijn actieve koeling door mede van airconditioning en verwarming met radiatoren overbodig. Dit leidt tot een gezond binnenklimaat met sterk gereduceerde stofvorming, minder allergenen in de lucht en minder hoofdpijnklachten. Leerlingen en docenten kunnen zich volledig op het onderwijs richten.

Het integrale kunstwerk van KapteinRoodnat loopt als een rode draad door het gebouw en bevordert zo nog het band tussen de sectoren. Kunstenaars duo Stijn Roodnat en Marleen Kaptein noemen het kunstwerk zelf het orgaan van het gebouw:

“Beginnend als loper en als hoofdader bij de entree, dan nog groots en algemeen met weinig detail maar na mate het dieper in het gebouw komt vertakt het zich en wordt het steeds wijder en krijgt het meer persoonlijkheid totdat hij bijna subtiel de uiterste einden van het gebouw voedt.”