De façade van Piter Jelles YnSicht is gemaakt van milieuvriendelijk Plato hout.
Piter Jelles Ynsicht biedt de Leeuwardense wijk Nijlan in nog gezichtsloos groen een opvallend ‘paviljoen’ dat met zijn winkelgalerij de leerlingen integreert in het sociale weefsel van de wijk.
Nijlân is een ruim opgezette, rustige wijk met veel groen aan de zuidwestkant van Leeuwarden. Deels naoorlogs, deels jaren ’60. Deels laag, deels hoog. Gelegen tussen de rondweg en het Van Harinxmakanaal, uitkijkend over het weidse Friese landschap. Piter Jelles YnSicht: een brede VMBO-school voor 15.000 leerlingen verspreid over 4 locaties. De directie wil toe naar een nieuw leerconcept: leerdomeinen van 100 leerlingen die elk hun eigen dagprogramma samenstellen en elkaar eenmaal per week daar ook ontmoeten. De leraren op hun vaste stek, de leerlingen ambulant en zo ook lerend zelfstandig te werken.
The hoofdingang van Piter Jelles YnSicht tijdens een van de pauzes.
Eind 2003 liet een stedenbouwkundig masterplan van RAU zien dat een geheel autonoom kunstzinnig gebouw met een compacte vorm, economisch, ecologisch en functioneel de beste oplossing bood. Rond een transparante kern van vier verdiepingen waarin de praktijkvakken zichtbaar werken, komen eveneens transparante theorielokalen. Gedeeltelijk afgeschermd van buiten door een houten omwikkeling. In de onderste ring bevinden zich winkeltjes waar de leerlingen de wijk diensten kunnen bewijzen.
Voor educatieve doeleinden zijn de pijpen en technische systemen duidelijk zichtbaar gebleven.
Het schillen van een vrucht: van binnenuit bekeken verdwijnt de bescherming en de wereld zichtbaar, van buitenaf bezien komt wat vruchtbaar is aan het licht.Een transparante eenheid van theorie en praktijk vormt de vrucht, met de leerlingen als zaden. Daaromheen de gedeeltelijk open schil met de rest van de wereld. Transparant waar contact gezocht wordt – afwisselend open en dicht waar de leerling zelfstandig bezig is zijn toekomst vorm te geven.
One of the workshops. Eén van de practicum lokalen.
In de kern bevinden zich de praktijkvakken: autotechniek en bouwen (bg), schoolkeuken en bakkerij (1e), instalektro (2e) en de technische ruimte zelf (3e) die samen met alle leidingen in het gebouw expliciet ook een leerobject vormen. Hieromheen op de begane grond direct toegankelijke winkeltjes en daarboven de theorielokalen en administratieve functies. De ingang is op de 1e verdieping via een opvallende rode ‘loper’.
De omgeving rond het groene terrein waar de school moest komen is zeer divers. In het noorden twee-onder-een-kap. In het zuiden flatgebouwen van 10 verdiepingen. In het zuidwesten een winkelcentrum. Het Piter Jelles is te klein om stedenbouwkundig tussen deze verschillende zijden te kunnen bemiddelen. Het wordt daarom een ‘standbeeld’ in een minipark dat de integratie van de wijk op sociaal vlak tot stand brengt.
De achterkant van Piter Jelles YnSicht.
Door de zeer compacte bolle vorm is het mogelijk veel glas toe te passen en toch het energieverbruik en de opwarming te beperken. Het zorgt ook voor een minimum aan gangruimte en korte looproutes. De leraren zetelen aan de buitenrand, de leerlingen bewegen zich door het gebouw en leren zo zelfstandig werken. Grote vides leveren daglicht tot in de hal. De houten banden rond de naar buiten kragende vorm zijn tevens een vaste zonwering.
Tags: duurzaam hout, flexible lay-out, gebouw als educatief doeleinde, opvangen van hemelwater, rainwater for flushing toilets, VMBO techniek